Video streaming by Ustream ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (ομιλίες) ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ... http://apokalipsistora.blogspot.gr/2011/12/blog-post_21.html ...{κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ...

< ΟΛΑ, ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ >

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

O ΑΜΙΣΘΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ



 Οί κληρικός τής Εκκλησία τού παλαιού Εορτολογίου, είναι άμισθος καί δέν έχει ασφάλεια 
καί μισθό όπως οί δημόσιοι υπάλληλοι τού νέου ημερολογίου.  Αυτό είναι κανόνας 
απαράβατος αποστολικός,  Ότι ο καίσαρας δέν γίνετε ποτέ εργοδότης τού κληρικού ο 
οποίος υπηρετεί μόνον τόν Χριστό, καί ποτέ τά πολιτικά συμφέροντα. Πώς λοιπόν θά ζήσει 
η οικογένεια τού κληρικού;  Επί τού θέματος κάνει λόγο η Αγ. Γραφή. 
Περί προσφοράς καί αμοιβής τών Ιερέων.
     ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ...
  Ο Αβραάμ έδωσε τό 1/10 από όλα του τά λάφυρα, είς τόν Μελχισεδέκ, πού ήταν ο ιερέας 
τού Ύψιστου Θεού καί πώς αυτό είναι θεσμός τόν οποίον οφείλουν όλοι οί πιστοί νά 
διατηρήσουν  Ζ΄1-12, Ε΄1. Αν επιθυμούν τήν βοήθεια καί τήν πρόνοια τού Θεού ο οποίος 
υπόσχεται λέγοντας, δώσε ένα καί θά πάρεις δέκα δώσε δέκα καί θά σού δώσω εκατό, 
πού σημαίνει κατά κάποιο τρόπο, ότι όποιος δέν δίνει ούτε καί παίρνει διότι έτσι απαιτεί ο 
Θεός οί κληρικοί νά έχουν ανάγκη τόν λαό γιά νά ζήσουν καί ο λαός νά έχει ανάγκη τούς 
κληρικούς, γιά νά έχουν τήν πρόνοια τού Θεού.
Δέν επιτρέπεται ο κληρικός νά είναι δημόσιος υπάλληλος... 
φαντασθείτε τούς Αποστόλους, νά πηγαίνουν στόν Καίσαρα νά εισπράξουν τόν μισθό τους, 
καί τούς κληρικούς επί τουρκοκρατίας νά παρακαλάνε τόν Σουλτάνο νά τούς κάνει αύξηση 
ή νά μή τούς κάνει περικοπές στά επιδόματα...   Μέ τόν τρόπο αυτόν κατά τόν Απόστολο Παύλο, πρέπει νά υποστηρίζεται πάντοτε από τό 
ποίμνιο η διακονία τού Ευαγγελίου.  Η Αγία Γραφή αναφέρει:  Δέν ξέρετε ότι αυτοί οί οποίοι 
εργάζονται στό Ιερό Θυσιαστήριο, τρέφονται καί από τό Ιερό; Αυτό διέταξε ο Κύριος, 
αυτοί πού κηρύττουν τό ευαγγέλιο, νά ζουν από τό ευαγγέλιο (Α’ Κορινθίους 9:13,14)   
Καί μέ τόν τρόπο αυτό θά υπηρετήσουν μόνο τό Ευαγγέλιο καί τό ποίμνιο, καί όχι τόν 
εκάστοτε Καίσαρα. 
  Αν σήμερα ο λαός δέν έχει κατάλληλους κληρικούς καί η Εκκλησία έχασε τόν λαό της, 
φταίει η διάσπαση αυτού τού τόσο σημαντικού κανόνα. Μία λαϊκή παροιμία λέει, αέρα 
κοπανιστό έδωσες, αέρα κοπανιστό θά πάρεις. Πρίν αρχίσουμε νά ξοδεύουμε τά χρήματα 
μας, πρέπει νά τιμάμε τόν Θεό, αποδίδοντας σέ Εκείνον τό μέρος πού τού αναλογεί.
  Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Τίμα τόν Κύριο, από τά υπάρχοντά σου, καί από τίς απαρχές 
όλων τών γεννημάτων σου.” (Παροιμίες 3:9) Ποιό είναι τό ποσό από τά έσοδά μας τό 
οποίο ο Θεός λέει ότι τού ανήκει; Η Αγία Γραφή αναφέρει:  
"Καί κάθε δέκατο τής γής, είτε από τόν σπόρο της, είτε από τόν καρπό τών δέντρων, 
είναι τού Κυρίου.” (Λευιτικό 27:30)   Τά δέκατα είναι ο τρόπος, γιά νά διδαχθούμε ότι 
ο Θεός πρέπει νά είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.    
“Θά αποδεκατίζεις εξάπαντος όλα τά γεννήματα τού σπόρου σου, πού φέρνει τό χωράφι 
σου κάθε χρόνο, τού σιταριού σου, τού κρασιού σου, καί τού λαδιού σου, καί τά πρωτότοκα 
τών βοδιών σου καί τών προβάτων σου, ώστε νά μάθεις έτσι νά φοβάσαι Κύριο τόν Θεό σου.
” (Δευτερονόμιο 14:22,23) Ο Θεός λέει ότι τόν κλέβουμε, άν δέν δίνουμε τίς προσφορές μας. 
Διότι, Η Αγία Γραφή αναφέρει: Μήπως ο άνθρωπος μπορεί νά κλέβει τόν Θεό;(Μαλαχίας 3:8)
  Εσείς όμως, μέ κλέψατε λέγοντες Σέ τί σέ κλέψαμε; …Στά δέκατα καί στίς προσφορές σας.”   
Αυτή είναι η βασική αρχή πού διέπει τά δέκατα. Η Αγία Γραφή αναφέρει: "Τού Κυρίου είναι 
η γή, καί τό πλήρωμά της η οικουμένη, καί όσοι κατοικούν σ’ αυτή.”(Ψαλμοί 24:1) Άρα γιά 
νά ευλογηθεί ο λαός επιστρέφει είς τόν Θεό 1\10 ή τό 10%
  Πώς χρησιμοποιούνται τά δέκατα από τόν λαό τού Θεού; Η Αγία Γραφή αναφέρει 
"Καί νά, έδωσα στούς γιούς τού Λευί, (στούς πρεσβυτέρους) όλα τά δέκατα τού λαού μου,
(τού ποιμνίου) γιά κληρονομιά τών ποιμένων, γιά τήν υπηρεσία τους πού υπηρετούν, τήν 
υπηρεσία τής σκηνής τού μαρτυρίου.” (Αριθμοί 18:21)   Πού πάει νά πεί, πώς από τό ένα 
δέκατο τού κάθε πιστού πρέπει νά ζούν οί Κληρικοί καί μάς προτρέπει ο Θεός νά δοκιμάσουμε 
τίς ευλογίες πού μάς υποσχέθηκε καί η Αγία Γραφή αναφέρει τόν τρόπο:
  "Φέρτε όλα τά δέκατά σας είς τόν Κύριο, γιά νά είναι τροφή είς τόν οίκο μου (πρός τούς 
Ιερείς μου)  καί, τώρα, δοκιμάστε μέ σέ τούτο, λέει ο Κύριος τών δυνάμεων, άν δέν σάς ανοίξω 
τούς καταρράκτες τού ουρανού, καί εκχέω τήν ευλογία μου σέ σάς, ώστε νά μή επαρκεί τόπος 
γι’ αυτή.” (Μαλαχίας 3:10) Οί Εβραίοι κράτησαν μόνον αυτόν τόν κανόνα καί παρά ταύτα
έχουν κυριαρχήσει οικονομικά στόν πλανήτη...
      (Δυστυχώς άν η Ελλάδα είναι υπό πτώχευση, ο λόγος είναι η αθέτηση τής εντολής τού Θεού) 




Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΛΟΓΟ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

          -Τόν Πάπαν νά καταράσθε, διότι αυτός θά είναι η αιτία-

πατέρας Ιωάννης Γλιόγκος πρωτοπρεσβύτερος - πνευματικός - συγγραφέας (τού παρόντος)
Η Εκκλησία τής Ελλάδος οφείλει νά κατηχήσει τά παιδιά της, καί νά τά διαφωτίσει επί τών εξελίξεων, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες ως πρός τήν ενότητα όλων τών Ορθοδόξων λαών, διότι τό Βατικανό έχει εισχωρήσει πλέον παντού. Καί η ουνία δέν είναι πλέον απλά στό απέναντι στρατόπεδο, έχει εισχωρήσει δυστυχώς καί εντός τών τειχών, κινείται μεταξύ τών Ιεραρχών τής Ορθοδόξου Εκκλησίας, επηρεάζει αποφάσεις σέ συνοδικό επίπεδο, μπλοκάρει κινήσεις, αποπροσανατολίζει τόν λαό, ούτως ώστε η διαίρεση επί τής Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας όχι μόνον νά διατηρείται επί μακρού αλλά καί νά επιβάλεται επ’ αυ-τής μετά πλήρους ιεραποστολικής αδράνειας μέ έλλειψη διαθέσεως οργάνωσης καί κοινωνικής προσφοράς. Ίσως διά ορισμένους Ιεράρχας, θά ήτο τό μοναδικόν Χριστιανικόν τους έργο, εάν επώλουν τά εγκόλπιά των πρός ανακούφιση τού πτωχού τους γείτονα. Ο Άγιος νεομάρτυρας Κοσμάς ο Φλαμιάτος, πολύ εύστοχα προφητεύοντας θά περιγράψει τήν κατάσταση, από τό 1850. - ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΣΜΑ ΦΛΑΜΙΑΤΟΥ -
( Σκοπός πρός τοίς άλλοις πολλοίς, υπάρχει, ίνα διά τής επιβουλής, νοθεύσει κατά τό πνεύμα τής διαφθοράς καί τής πλάνης, κατά τόν προσηλυτισμόν τής Αγγλίας, όλους τούς εσομένους Πατριάρχας, καί όλην τήν Ιεραρχίαν τής Ανατολής, όπως μίαν ημέραν νομοθετηθεί διά Οικουμενικής συνόδου η κατάργησις τής Ορθοδοξίας )
Διά τούτο η διαίρεσις, είναι προνόμιον κατ’εξοχήν τών Επισκόπων, καί επί τής ημετέρας Εκκλησίας, ήτις παρουσιάζει πλέον τήν θλιβεράν εικόνα,μωσαϊκού παρατάξεων. Ούτως εχόντων τών πραγμάτων, είναι θαύμα τό ότι ακόμη υπάρχει λαός Ορθόδοξος.
Ο λαός αυτός όμως ανάγκην έχει Ορθοδόξου κατηχήσεως, καί ουχί οικουμενιστικής προπαγάνδας η οποία επιβάλεται από τούς φραγκόπληκτους Βησσαρίωνες είς έναν ανυποψίαστον λαόν, είς τόν οποίον εκαλλιεργήθη από χρόνου ικανού η έποψις μίας τυ-πολατρικής καί άχρωμης θρησκευτικής ζωής, μέ έλλειψη κάθε προσπάθειας ουσιαστικής Πνευματικής αναγέννησεως.
Ο θρησκευτικός άνθρωπος τής εποχής μας, ασπάζεται τίς εικόνες τών αγίων, διά νά ικανοποιήσει τό εγωιστικόν του ιεροπρεπές συναίσθημα καί αδιαφορεί διά τόν διπλανόν του, πού είναι η ζωντανή εικόνα τού Θεού, διά τήν οποίαν εσταυρώθη ο Κύριος. Πάντες ομοίως επαναπαύθησαν επί τής χαυνότιτάς των.
Ο πόνος, η θλίψις καί η αγωνία τού πλησίον τους, ομοιάζει νά μήν τούς αγγίζει. Ο καθένας υπακούει είς τά ιδικά του συμ-φέροντα καί επιδιώξεις, κάνει τά δικά του όνειρα έχει πλάσει τήν ιδιωτική του θρησκεία, πιστεύει στόν δικό του Χριστό, μέ ουδεμίαν αίσθησιν ανάγκης επικοινωνίας καί διάθεσιν ουσιαστικής γνωριμίας μέ τό πρόσωπο τού αδελφού, επί τού οποίου η υποχ-ρέωσις περιορίζεται είς τόν μονότονο καί υποκριτικόν χαιρετισμόν τής Κυριακάτικης συνάξεως, χωρίς ίχνος αγάπης καί πραγματικού ενδιαφέροντος διά τά προβλήματά του. -ΚΑΤΑ ΜΑΤΘ.-
« ότι ή αγάπη τών πολλών θέλει ψυχρανθή »
Τούτο ένδειξη ελλείψεως Πνευματικής καθοδηγήσεως, πρός τό Πνεύμα τής ορθοπραξίας, καί τής ορθής πίστεως, καί αδιαφορίας, ή Πνευματικής ανεπάρκειας τών κληρικών (*4) κατά τήν προφητεία πάντα τού -ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑΣ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ-
(κατά τό ότι οί κληρικοί θά γίνουν οί χειρότεροι όλων.)
Πολλοί σήμερα είναι αυτοί όπου αγωνιούν διά τό μέλλον τού τοπου, διότι αντιλαμβάνονται τήν ανεπάρκειάν τους, τήν οποίαν δέν τολμούν νά ομολογήσουν. Είναι δέ πιθανόν, ότι αυτό τό οποίον φοβούνται μήπως χάσουν οί Ευρώπληκτοι νεοέλληνες είναι κάτι διά τό οποίον πρό πολλού αισθάνονται ότι δέν κατέχουν πραγματικά. Μέ έκπληξιν ακούω στίς τόσες αντιπα-ραγωγικές συζητήσεις από ανθρώπους πού στερούνται προκλητικά, έστω καί στοιχειώδους ιδεολογικού περιεχομένου, μεγαλοστομίες διά τό αθάνατον Ελληνικόν πνεύμα, διά τήν Ιστορίαν τού τόπου, τήν ποίηση, τήν Ορθοδοξία, τήν γλώσσα μας, ως εφόδια πρός διαμόρφωσιν νέας Ευρωπαϊκής κουλτούρας, αλλά στά πρόσωπά των, βλέπω ζωγραφισμένα έντονα τά χαρακτηριστικά τής αμφιβολίας καί τής υποκρισίας. Καί μού γεννιέται εύλογα τό ερώτημα, Πόσοι άραγε από τούς σημερινούς νεοέλληνες καί μάλιστα από τά σημερινά Ελληνόπουλα, κατέχουν πραγματικά αυτά τά εφόδια μέ έναν αληθινό τρόπο πού νά παράγει νόημα;
Καί άραγε η νεότερη παιδεία διαμορφώνει πλέον τόν γνήσιο Ρωμηό ο οποίος καί μόνον μπορεί νά κατέχει μίαν τόσο βαριά κληρονομιά. Τό τραγικότερον δέ όλων είναι ότι οί υπηρέτες αυτής τής παιδείας, από πολλού έπαψαν νά είναι Ρωμηοί. Πρός επαλήθευσιν τών όσων προεφήτευσεν ο Άγιος καί νεομάρτυς, Κοσμάς ο Φλαμιάτος διά τήν κατάντια τής νεοελληνικής παιδείας. ( καί είς τούτο φαίνεται έργον μεγίστης απορίας
καί φρίκης άξιον, η αυθάδεια, η καταδυναστεία,
ο δόλος καί η πρόοδος τής επιβουλής κατά τών ορθοδόξων, ήτις πρός τοίς άλλοις, έθεσε νόμον διά τού οποίου αφαιρεί τήν ελευθερίαν τών Ορθοδόξων,
ως πρός τήν ανατροφήν καί μόρφωσιν τών ιδίων τέκνων
καί αρπάζει αυτά, -από τήν επίβλεψη τών γονέων-
καί εκ τών ιδίων αυτών ιδρώτων, μισθοδοτεί αδρώς τούς φθορείς καί φονείς τών ιδίων των τέκνων, καί τά όργανα
τής κοινής προδοσίας ... Τούτο τό αποτρόπαιον έργον,
τής παιδικής ανατροφής κατά τό πνεύμα τής διαφθοράς καί
τής πλάνης, ουδείς άλλος τύραννος, ή διώκτης, επενόησεν
ίνα φέρει είς έργον, ειμή μόνη η εκ τής Αγγλίας
κατά τών Ορθοδόξων επιβουλή ... δι’ού απαγορεύεται
απολύτως τό έργον τού διδασκάλου είς -από τούς μή γραικύλους- Ορθοδόξους, επιτρέπεται αποκλειστικώς δέ
είς μόνα τά όργανα τής πλάνης, έν οίς πρός τοίς άλλοις
νομοθετείται, καί περιορίζεται καί αυτή η ύλη, καί η μέθοδος τού διδάσκειν, δι’αυτόν τόν σκοπόν. ) - ΑΠΑΝΤΑ -
Τούτο τό έργον τής εξαπατήσεως από τών ημερών του ο Άγιος είδε νά επιβάλετε, πρό 160 ετών, διά τούτο καί επέτυχον τά όσα τρομερά επί τής φθοράς τής συνειδήσεως καί αποχρωματισμού τής κουλτούρας, τού ανυποψίαστου καί πιθηκίζοντα νεοέλληνα. Ο σημερινός νέο Έλληνας-Γραικύλος, είς τήν συντριπτικήν του πλειοψηφίαν, έχει χάσει τήν βαθυτέραν του σχέσιν, μέ τόν πολιτισμόν του, τήν γλώσσαν του, τήν φιλοσοφίαν του, τήν θεολογίαν του, τό νόημα τής εκκλησιαστικής του ολοκληρώσεως, μέσα από μίαν σχέσιν, προσφοράς καί αγάπης. Διατηρεί τήν σχέσιν του μ’αυτά, σάν ιδεολογικά σχήματα, καί καταφέρνει κάπου-κάπου νά αναρριχηθεί είς μίαν άκαρπον τυπολατρίαν, η οποία όμως απλά θεραπεύει τόν εγωισμόν του, χωρίς βεβαίως νά κατανοεί καί νά βιώνει τό βαθύτερόν τους νόημά.
Είναι καταφανής η έλλειψις τής Πνευματικής καθοδηγήσεως, προαγωγής εφήμερης μερίμνης ευτελών αναγκών.
(Κατά τό ρηθέν ότι οί πραγματικοί πιστοί θά αναζητήσουσιν Πνευματικόν Ιερέαν ακώλυτον διά τάς λειτουργικάς των ανάγκας περιφερόμενοι από πόλιν είς πόλιν καί από τό έν χωρίων έως τού άλλου)
Επί τής Ελληνορθόδοξης παιδείας, ως είπωμεν ανωτέρω, τά διαδραματιζόμενα είναι κατά τό ίδιον τραγικά είς τήν ζωή τών νεοελλήνων.Τό κάλπικον ενδιαφέρον τών ανεύθυνων υπευθύνων ακαδημαϊκών υπαλλήλων καί πιστών υπηκόων τής διαφθοράς, τό επιζητούμενον τής αθλοπαιδίας παρήγαγεν αντί τής παιδείας ως όφειλεν, κατά τό Ότι τό κακό θα έρθει από τούς διαβασμένους.
-ΑΓ.ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ-
Τό σύγχρονο Ελληνικόν κράτος από τής συγκροτήσεώς του ως τά σήμερα ουδεμίαν σχέση έχει μέ τήν μεγάλη ανατολική Αυτοκ-ρατορία μας. Είναι ένα υβρίδιο-γέννημα μίας άλλης μοιχαλικής διεργασίας, καί αποτέλεσμα ενός δυτικότροπου κοσμοειδώλου, ικανού νά παράγει μονάχα τό φράγκικο χαρτοβασίλειο τού ψευτορωμαίϊκου τό όποίον ο Άγιος Κοσμάς προεφήτευσεν ότι θά‘ρθη, φτιαγμένο στά μέτρα τών φράγκων μέ μόνην μέριμνα τό έργον τής διαπλοκής.
Τό κατακλυσμικόν ετούτο πνεύμα τής αποστασίας,από τήν εποχήν τού Όθωνα εθεμελιώθει, ώστε ολίγον κατ’ολίγον η Εκκλησία τού Χριστού, νά μετατραπεί είς εκκλησίαν τού Μάουερ καί τού Φαρμακίδη, υποκείμενη πλέον όχι είς τό Ιερόν Πηδάλιον, τών Ιερών κανόνων, αλλά είς καταστατικόν χάρτην βαυαρικής προελεύσεως, καί διατάξεις προτεσταντικές, ίνα έν καιρώ τήν αίρεσιν εμφυτεύσουν έν αυτή…
Είναι δέ τραγικόν ιστορικόν κατάντημα νά επιθυμεί ο Όθωνας, τήν Εκκλησίαν τής Ελλάδος νά μετονομάσει είς Εκκλησίαν τού Όθωνα !!! Επέβαλον επ’αυτής υπουργόν... καί υποβιβάσθηκε ο ρόλος τού επισκόπου, ο οποίος οφείλει νά ορκίζεται έκτοτε είς τόν βασιλέα, ή είς τόν εκάστοτε πρόεδρον τής δημοκρατίας.
Όταν όμως ο επίσκοπος δέν εφαρμόζει τούς Ιερούς κανόνες παράγει αίρεση καί δημιουργεί σχίσματα, όπερ καί εγένετο.
Ο όρκος είς τόν καίσαρα είναι προδοσία πρός τόν Χριστόν.
Η μή εφαρμογή τών ιερών κανόνων, επιφέρει τήν εφαρμογή τού εγωϊσμού τών εκάστοτε επισκόπων, καί τούτο παράγει έναν στείρο δεσποτισμόν, μέ συμπεριφορά ενός Αλί Πασά παρά ενός Αποστόλου, Ο οποίος αντί νά είναι υπηρέτης τών αδελφών του, εωσφορικώς ζητεί πάντες νά τών υπηρετίσουσιν. Πώς όμως τότε, κατά καισαρουπαλλήλου, εξουσιαστού δύναται να εύρει εφαρ-μογή ό λόγος ούτος ; « Εάν δέ ο οφθαλμός σου ο δεξιός σκαν-δαλίζη σέ, έκβαλε αυτόν » « Εί τίς θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος καί πάντων διάκονος καί λαβών παιδίον έστησεν αυτό έν μέσω αυτών » -ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ-
Ο δεσπότης έπαψε νά είναι επίσκοπος εάν δέν έχει τήν συμ περιφορά τού Χριστού, καί μπερδεύει τόν τύπο τού Χριστού, όπου οφείλει νά φέρει, μέ   τήν θέση τού Χριστού τήν οποία πλέον σφετερίζεται, « Εάν δέ είπη ο κακός εκείνος δούλος έν τή καρδία αυτού, Βραδύνει νά έλθη ο Κύριός μου, καί άρχίση νά δέρη τούς συνδούλους » …τό αναπόφευκτον αποτέλεσμα είναι η εκδίωξις τού Χριστού απ’αυτής τής ιδίας του εκκλησίας, πού πάει νά πεί μία ορθοδοξία δίχως Χριστόν, Κύριον χαρακτηριστικόν τής Εκκλησιαστικής αποστασίας τών εσχάτων. -ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ-
« Ιδού, ίσταμαι είς τήν θύραν, καί κρούω,
εάν τίς ακούση τής φωνής μου.»
Είναι δέ αδύνατον νά ανακάμψει η Εκκλησία κάτω από τούτες τίς συνθήκες, καί προσωπικά μετενόησα πικρά
πού ασχολήθηκα μέ τό εκκλησιαστικόν πρόβλημα,
διότι τό μόνον τό οποίον επέτυχον ήτο νά δώσω
χολήν είς τήν ψυχήν μου, διωκόμενη από τούς
* γνησίους νάνους, αυτό-παγκαρολάτρες.
* βλέπε επίμετρο στό τέλος τού βιβλίου, σελ. 90
( Έγειρον έν τή κλίνη τόν κοιμώμενόν με τής αμαρτίας,
καί κοίμησον Δέσποινα, τάς εμπαθείς κινήσεις μου, τή σή ακοιμήτω πρεσβεία εκ’τού βαρέως ύπνου εξύπνισον.)
-ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ-
Τό μεγαλύτερο δέ αίσχος τών ημερών, είναι η μισθοδοσία τών κληρικών, η οποία κατάφερε νά μετατρέψει τούς Ιερείς είς δημόσιους υπαλλήλους, απεμάκρυνε δέ ετούτους από τόν λαόν, καί τούτο διότι δέν υπάρχει η απαιτούμενη κατά τόν Απόστολον Παύλον, οικονομική εξάρτησης, ως όφειλε νά υπάρχει, ίνα παραμείνει ο Ιερεύς υπηρέτης τού λαού, καί έκαμε ετούτους νά εναγκαλισθούν τόν καίσαρα όστις τούς μισθοδοτεί, καί εγκατέλειπον οί δύστυχοι τά πρόβατά των, ότι οί μισθωτοί, ούκ ών ποιμένες.
-ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ-
« Ο δέ μισθωτός φεύγει, διότι είναι μισθωτός, καί δέν μέλει αυτόν περί τών προβάτων, θεωρεί τόν λύκον ερχόμενον, καί αφήνει τά πρόβατα καί φεύγει καί ο λύκος αρπάζει αυτά,» (*4)
Ο εναγκαλισμός ούτος μετά τού Καίσαρος ως αποτέλεσμα είχε τήν εκκοσμίκευσιν τών εκκλησιαστικών θεσμών, καί τήν υπαγωγή τής εκκλησίας είς τήν εκάστοτε κοσμική εξουσία, πρός θεραπείαν πάντα τής δευτέρας ενίοτε δέ δικτατορικού καί αυταρχικού καθεστώτος, μετά πλήρους αναπαύσεως τών ιεραρχών, επί τών μισθοδοτικών αναγκών. Οπότε αγαπητοί μου δέν έχει νόημα, ευρισκόμενος μέσα είς τήν διαπλοκή νά αντιδρά κανείς μέ τό άλλοθι ότι προσπαθεί νά ακυρώσει τήν διαπλοκή,τήν οποία υπηρετεί. Ευρισκόμενος τίς εντός τού βορβόρου είς μάτην λούεται, εάν μή αποτινάξεις αυτόν, ίνα υψωθείς μετά τού Χριστού, καί τό έργον σου, τοίς κισσοί περιποιήσεται.
Αποτέλεσμα αυτής τής εξουσιαστικής διαπλοκής υπήρξαν οί πάσης φύσεως νεωτερισμοί, καί επεμβάσεις καθαρά εχθρικές καί διαλυτικές. Από τήν δίωξη τών μοναστηρίων επί Βαυαροκρατίας, τήν αλλαγή τού ημερολογίου του 1924, μέ αναπόφευκτο αποτέλεσμα τήν διάσπαση τής ενότητάς της, επέβαλαν τόν εκπροτεσταντισμό στήν εκκλησιαστική ζωή οί διάφορες οργανώσεις, διά νά συρθούν τέλος είς τό (παγκόσμιον συμβούλιο τών εκκλησιών Π.Σ.Ε.) πρός διασυρμόν τής ορθοδοξίας, καί τής αφαίρεσης τής ορθής πίστεως από τών ταυτοτήτων, τών απληροφόρητων τέκνων της. Ανάγκην επιτακτικήν τών πονηρών τούτων χρόνων, είναι η Εκκλησία νά επανεύρει τήν Εκκλησιολογικήν της ταυτότητα καί νά θεραπεύσει τόν εαυτόν της από τά πάθη τών Ιεραρχών της, διά νά πάψει η Σύνοδος τής καινοτομίας, νά συμπεριφέρεται ως διχασμένη προσωπικότητα, ώστε αποτειχιζόμενη από τάς αιρέσεις, αποχωρώντας από τό Π.Σ.Ε. καί διαχω-ρίζοντας τήν θέση της από τήν πολιτεία, θέτοντας αυτή τούς δικούς της όρους, νά πορευθεί ζώσα καί ελευθέρα, ( χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας ) καί νά κινηθεί πρός υπεράσπισιν τών Πατρίων ανεξάρτητη από τήν αναπόφευκτη πτωτική πορεία τού ψευτορωμαίικου.
Διά τήν πραγματικήν Εκκλησίαν τού Χριστού, η οποία οφείλει νά είναι ζώσα καί ελευθέρα, δέν ημπορεί νά τίθεται θέμα διαπλοκής, διαχωρισμών καί συγκρούσεις εξουσιών.
Ανάμεσα σέ Εκκλησία καί πολιτική, η πλοκή ουδέν οφελεί.
Μένει στό περιθώριο καί κρατά τίς αποστάσεις της, από τό κράτος, ώστε νά ημπορεί πραγματικά να είναι ελεύθερη, διά νά έχει έργο καί γνώμη. Τό πρόβλημα τό είχε καί τό έχει μόνον η Εκκλησία, ήτις διολίσθησεν είς τήν εκκοσμίκευσιν. Καί θά συνεχίσει νά τό έχει μιάς καί η ρίζα τού κακού είναι η κοσμική εξουσία τήν οποίαν ορέγεται.
Η Εκκλησία τών θεσμών καί τής εξουσίας δέν έχει παρά νά κοιτάξει βαθιά μέσα της καί νά προσπαθήσει νά ανακαλύψει τήν Εκκλησίαν τής ελευθερίας καί τής αγάπης ήτις απορρέει μέσα από τήν Ιεράν της Παράδοση. Τότε θά έχει κάνει τό μεγαλύτερο άλμα πρός μίαν άλλου είδους πολιτικής παρέμβασης. Κυρίως δέν ημπορεί τό έργον της, είς ουδεμίαν περίπτωσιν νά είναι η συντήρησις καί η αναπαλαίωσις τών δομών τής εξιδανικευμένης βυζαντινής χιλιετίας.
Η Εκκλησία δέν ανήκει στό παρελθόν, αλλά στό μέλλον.
Έργον της είναι η διαρκής έν Χριστώ ανακαίνισις ολόκληρης τής ζωής τού κόσμου, όστις χρίζει τών παρεμβάσεών της επί τών κοινωνικών αλλαγών, ώστε μέσα είς τήν ιστορίαν νά προτυπώνεται καί η επερχόμενη Βασιλεία τής δικαιοσύνης. Η μετα-μόρφωσις όμως ετούτη, προϋποθέτει άμεσα καί τό ζωντάνεμα τής μικράς ζύμης, καθώς καί τήν επιστροφή της στίς αξίες τής Ιεράς μας Παραδόσεως. (*4)
*********************************************************************************
από τό Βιβλίο μου <λόγος περί τών Εσχάτων> Αθήναι 2003

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
*Σχόλιον **τού Πατρός **Ιωάννου Γλιόγκου **Πρωτοπρεσβυτέρου Πνευματικού Συγγραφέως *Όταν πρέπει νά βγάλουμε τά κάστανα από τήν φωτιά, ανάγκη είναι γιά νά μή καούμε νά έχουμε γνώση καί κατάλληλο εργαλείο, πόσο μάλλον όταν πρέπει νά ξεχωρίσουμε τήν ακρίβεια από τήν ανακρίβεια σέ θέματα δογματικά – εκκλησιολογικά – πνευματικά, δεδομένου πώς δέν είναι υλικής φύσεως όπως τά κάρβουνα καί τά κάστανα ώστε νά βλέπεις τί δέν μπορείς νά αγγίξεις καί πιό από τά δύο είναι τό ωφέλιμο… Αυτό πού κατά πρώτον πρέπει νά τονίσω είναι, πώς η Εκκλησία τού Χριστού είναι μία, καί όχι δύο – τρείς κατά τό τ...περισσότερα »


Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ διακηρύξη ὅτι ἐὰν ὑπάρχη κάτι ποὺ μπορεῖ νὰ σώση τὴν Εὐρώπη σὲ αὐτὴ τὴν κρίσιμη φάσι τῆς ἱστορίας της, εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, καὶ ὄχι ὁ οἰκουμενισμός


Ὀρθοδοξία: Ἡ ἐλπίδα τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης... Στὸ κείμενο αὐτὸ ἐπισημαίνεται ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος αὐτοσυνειδησία δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ παρακάμπτωμε τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναποτελῆ μαζὶ μὲ τὸν Δυτικὸ Χριστιανισμὸ μία ἑνιαία «χριστιανικὴ ταυτότητα», ἀλλὰ ἀντιθέτως μᾶς ὑποχρεώνει νὰ τονίσωμε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ λησμονημένη ἀπὸ τὴν Εὐρώπη πρωτογενής τῆς Πίστις, ἡ ὁποία πρέπει κάποτε νὰ ἀποτελέση ἐκ νέου τὴν χριστιανική της ταυτότητα. Ἡ Ἑνωμένη Εὐρώπη τοῦ 21ου αἰῶνος ἀναζητεῖ τὴν ταυτότητά της, <Θά τήν βρεί μόνον επιστρέφοντας ΕλληνΟρθόδοξη Παράδοση> ... περισσότερα »

Οι ιεράρχες εγκατέλειψαν το ποίμνιό τους…

*Θλιβεροί οι ιεράρχες, σιωπηλοί μάρτυρες μιάς γενοκτονίας κι ενός ορατού πολέμου που στοχεύει σε ψυχές Τι κάνει σήμερα η Ελληνική Ορθοδοξία; Τι κάνει η ιεραρχία της Ελληνικής Εκκλησίας; Πως... αντιμετωπίζει τους ολετήρες που κυβερνούν δολοφονώντας με αργό θάνατο τους πολίτες, που στέλνουν καθημερινά σε ανείπωτη απελπισία και οδηγούν ανθρώπους σε απονενοημένες πράξεις αυτοχειρίας; Η απάντηση είναι τραγική. Η απάντηση είναι τόσο ισοπεδωτική όση είναι και η παντελής απουσία των ιεραρχών. Των ιεραρχών που ευλογούν κυβερνήσεις λαθρελλήνων, των ιεραρχών που συναγελάζονται ή σιωπούν

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

Παρακλητικός Κανών των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης


 

Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.

Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν καί καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σου• καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μου• ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μου• τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Ὡς Ἱεράρχης καί στερρός Ἀθλοφόρος, Κυπριανέ Ἱερομάρτυς Κυρίου, καί Ἰουστίνα Μάρτυς καλλιπάρθενε, πάσης ἠμᾶς ρύσασθε, συμφορᾶς καί ἀνάγκης, καί ἐξ ἐπιθέσεων, τοῦ δολίου Βελίαρ, καί βοηθεῖτε πάσι συμπαθῶς, τοῖς τρυχομένοις, κακία τοῦ ὄφεως.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Θείου πνεύματος, τή χορηγία, φῶς προσέλαβες, θεογνωσίας, Κυπριανέ καταισχύνας τόν δράκοντα. καί μαρτυρίου τόν δρόμον διήνυσας, σύν Ἰουστίνη ὁμού τή θεοφρονι. μεθ’ ἤς πρέσβευε, Τριάδι τή πανοικτίρμονι, δωρήσασθαι τό μέγα ἔλεος.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Θεοτόκιον.
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.

Οὐ σιωπήσωμεν πότε, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι. εἰμή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἠμᾶς ἐρρύσατο, ἐκ τοσούτων κινδύνων; τίς δέ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἔκ σού. σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου•ἐπί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου•ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν•ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ• τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα• τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Καί εὐθύς ψάλλομεν τόν Κανόνα, οὗ ἡ ἀκροστιχίς.
Ὠδή ἅ΄ Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας.

Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Δυάς τῶν Ἁγίων πανευκλεής, Τριάδα τήν θείαν, δυσωπήσατε ἐκτενῶς, ὤ Κυπριανέ σύν Ἰουστίνη, ἐκλυτρωθῆναι ἠμᾶς πάσης θλίψεως.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ὑψόθεν βραβεύσατε ἐκ Θεοῦ, τοῖς περισχεθείσι, τή κακία τοῦ δυσμενοῦς, ὤ Κυπριανέ σύν Ἰουστίνη, ἀπαλλαγήν καί ταχείαν ἐκλύτρωσαι.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.xristianos.gr
Ἀθλήσει δοξάσαντες τόν Χριστόν, παθῶν ἀδοξίας, καί κηλίδων τῶν τῆς ψυχῆς, ὤ Κυπριανέ σύν Ἰουστίνη, τούς προσιόντας ὑμίν ἐκκαθάρατε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Σαρκός ὁμοιώματι ὑπέρ νοῦν, τεκοῦσα Παρθένε, τόν Σωτήρα καί Ποιητήν, αὐτόν ἐκδυσώπει Θεοτόκε, πάντας σωθῆναι τους σέ μεγαλύνοντας.

Ὠδή γ΄. Οὐρανίας Ἁψίδος.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Σωτηρίας λιμένα, τόν σόν ναόν ἔχοντες πάσης τρικυμίας καί ζάλης, βίου ρυόμεθα, Κυπριανέ ἱερέ, τούτω προστρέχοντες πίστει, καί τήν σήν ἀντίληψιν, ἐπικαλούμενοι.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ὡς λαβόντες τήν χάριν, παρά Θεοῦ Ἅγιοι, λύειν μηχανᾶς τοῦ Βελίαρ, ὑμῶν δεήσεσι, Κυπριανέ ἱερέ, καί Ἰουστίνα θεοφρον, ἐκ τῆς τούτου ρύσασθε, ἠμᾶς κακώσεως.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ζηλωτᾶς καλῶν ἔργων, βίω σεμνῶ δείξατε, τούς εἰλικρινῶς προσιόντας, ἠμῶν τή χάριτι, Κυπριανέ ἱερέ, καί Ἰουστίνα θεοφρον, ἱλασμόν αἰτούμενοι, ἠμίν καί ἔλεος.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὁ περιδοξος θρόνος, τό τοῦ Θεοῦ σκήνωμα, Κεχαριτωμένη Παρθένε, σκεῦος μέ ἔργασαι, δί’ ἐναρέτου ζωῆς, τῆς θεϊκῆς χορηγίας, τόν θερμῶς προστρέχοντα, ὑπό τήν σκέπην σου.
Διασωσον Κυπριανέ θεοφάντορ σύν Ἰουστίνη, πάσης βλάβης καί ἐπηρείας τοῦ ὄφεως, τούς καταφεύγοντας πόθω ὑμῶν τή σκέπη.
Ἐπιβλεψον ἐν εὐμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις παρά τοῦ ἱερέως καί τό Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Τά ἄνω ζητῶν.

Πρεσβείαις ὑμῶν, ἀπαύστως τειχιζόμενοι, ἐχθροῦ πονηροῦ, τάς μηχανᾶς ἐκτρέπομεν, Κυπριανέ μακάριε, Ἰουστίνα τέ νύμφη τοῦ Κτίσαντος καί διά τοῦτο τήν χάριν ὑμῶν, εὐσήμω ἐν στόματι κηρύττομεν.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ἱλασμόν τέ καί ἴασιν, καί μαγγανειῶν παντοίων ἐκλύτρωσιν, ἑξαιτήσασθε μακάριοι, τοῖς ὑπό τήν σκέπην ὑμῶν σπεύδουσι.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Συντριβέντες ταῖς θλίψεσι, καί ταῖς ἐπηρείαις τοῦ πολεμήτορος, τή πρεσβεία ὑμῶν σπεύδομεν, ὡς ἄν συνοχῆς πικρᾶς ρυσθείημεν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ἡ Μονή ὑμῶν Ἅγιοι, ὤφθη ἰατρεῖον πάσης κακώσεως. Τούς ἐν ταύτη γάρ προστρέχοντας, συμφορῶν καί πόνων ἁπαλάσσετε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Μαριάμ ὑπεράμωμε, τήν μεμολυσμένην ψυχήν μου πάθεσιν, ἀποκάθαρον σή χάριτι, καί φωτός τοῦ θείου μέ ἀξίωσον.

Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ἄνωθεν ἠμᾶς, ἐποπτεύοντες μή παύσησθε, Ἰουστίνα καί σοφέ Κυπριανέ, τούς τή σκέπη ὑμῶν πίστει καταφεύγοντας.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Συντριψον ὀφρύν, τοῦ δολίου πολεμήτορος, τοῦ ζητοῦντος τήν ἀπώλειαν ἠμῶν, ὤ δυάς κλεινῶν Ἁγίων θεοδόξαστε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.xristianos.gr
Ταύτην τήν Μονήν, ἀεί σκέπετε δεόμεθα, Ἰουστίνα καί σοφέ Κυπριανέ, καυχωμένην τή πλουσία ἠμῶν χάριτι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὤφθης τοῦ Θεοῦ, ναός θεῖος καί ὑπερφωτός, Θεοτόκε σωματώσασα αὐτόν. διό λύσον τῶν παθῶν μου τήν σκοτόμαιναν.

Ὠδή ς΄. Τήν δέησιν ἐκχεῶ.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ναμάτων, τῶν μυστικῶν πεπλησμένοι, ὡς δοξάσαντες Χριστόν ἐν ἀθλήσει, Κυπριανέ καί σεμνή Ἰουστίνα, τούς τῶν παθῶν ἠμῶν ἄνθρακας σβέσατε, καί ἀναβλύσατε ἠμίν, παρακλήσεως ὕδωρ σωτήριον.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ἀφράστως, τῷ εὐσεβεῖ ὀραθέντες, ἐκδηλώσατε αὐτῶ παραδόξως, Κυπριανέ καί σεμνή Ἰουστίνα, τήν εὐδοκίαν Θεοῦ τήν σωτήριον, περί τῆς μάνδρας τῆς ὑμῶν, ἤν φρουρεῖτε ὑμῶν παρακλήσεσι.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Γαλήνην, καί ψυχικήν σωτηρίαν, καί σωμάτων ταχινήν θεραπείαν, Κυπριανέ καί σεμνή Ἰουστίνα, καί μαγειῶν χαλεπῶν ἀπολύτρωσιν, αἰτήσασθε τοῖς εὐλαβῶς, τή πρεσβεία ὑμῶν καταφεύγουσι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἰλύος, φθοροποιῶν παθημάτων, οἰκτιρμῶν σου Θεοτόκε τοῖς ρείθροις, τήν ρυπωθείσαν μου πλῦνον καρδίαν, καί καθαρόν μέ παραστησον δέομαι, ἐν ὥρα δίκης τῆς φρικτῆς, τοῦ Υἱοῦ σου τῷ βήματι Ἄχραντε.
Διασωσον Κυπριανέ θεοφάντορ σύν Ἰουστίνη, πάσης βλάβης καί ἐπηρείας τοῦ ὄφεως, τούς καταφεύγοντας πόθω ὑμῶν τή σκέπη.
Ἄχραντε ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Ὁ ἱερεύς μνημονεύει ὡς δεδήλωται, καί μετά τήν ἐκφώνησιν.
Κοντάκιον. Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Ὡς βοηθοί καί θερμοί ἀντιλήπτορες, τῶν προσιόντων ὑμίν μετά πίστεως, παθῶν ἀκαθάρτων λυτρώσασθε, Κυπριανέ Ἰουστίνα τέ ἔνδοξοι, ἠμᾶς τή τοῦ Πνεύματος χάριτι.

Εἴτα τό ἅ΄ ἐκ τῶν τριῶν ἀντιφώνων τῶν Ἀναβαθμῶν τοῦ δ΄ Ἤχου.
Ἐκ νεότητός μου, πολλά πολεμεῖ μέ πάθη. Ἀλλ’ αὐτός ἀντιλαβού καί σῶσον Σωτήρ μου (δίς).
Οἱ μισοῦντες Σιῶν, αἰσχύνθητε ἀπό τοῦ Κυρίου. Ὡς χόρτος γάρ, πυρί ἔσεσθε ἀπεξηραμμένοι (δίς).

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.xristianos.gr
Ἁγίω Πνεύματι πάσα ψυχή ζωοῦται, καί καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται, τή Τριάδι μονάδι, ἱεροκρυφίως.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἁγίω Πνεύματι, ἀναβλύζει τά τῆς χάριτος ρεῖθρα, ἀρδεύοντα, ἅπασαν τήν κτίσιν, πρός ζωογονίαν.

Καί εὐθύς τό προκείμενον.
Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ (δίς).
Στίχος: Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τή γῆ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ.

Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον. (Ἰ΄ 5-8).
Τῷ καιρῶ ἐκείνω, προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τούς δώδεκα Μαθητᾶς αὐτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων, ὥστε ἐκβάλλειν αὐτά, καί θεραπεύειν πάσαν νόσον καί πάσαν μαλακίαν. Τούτους ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς, παραγγείλας αὐτοῖς, λέγων: εἰς ὁδόν ἐθνῶν μή ἀπέλθητε, καί εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μή εἰσέλθητε. πορεύεσθε δεμάλλον πρός τά πρόβατα τά ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. Πορευόμενοι δέ κηρύσσετε, λέγοντες ὅτι ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε. δωρεάν ἐλάβετε, δωρεάν δῶτε.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ταῖς τῶν Σῶν Μαρτύρων, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος. Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.

Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Ὄμβροις θείου Πνεύματος, Κυπριανέ Ἱεράρχα, Ἰουστίνα πανσεμνέ, τάς ψυχᾶς δροσίσατε ἠμῶν ἄνωθεν, καί παθῶν παύσατε, τήν ἄσπετον φλόγα, τήν πικρῶς ἠμᾶς ἐκτήκουσαν, καί ἅπαν τέχνασμα, καθ' ἠμῶν δολίως κινούμενον, μαγγανειῶν συντρίψατε, ταῖς ὑμῶν θερμαῖς ἀντιλήψεσιν, εἰρήνην βαθείαν, αἰτούμενοι ἠμίν παρά Χριστοῦ, ὡς ἠμῶν πρέσβεις πρός Κύριον, καί πταισμάτων ἄφεσιν.xristianos.gr

Ὁ ἱερεύς: Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου• ἐπισκεψαι τόν κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων καί καταπεμψον ἐφ’ ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια• πρεσβείαις τῆς παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ• προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων• ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου• τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων• ὧν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργῶν• τῶν ἁγίων ἐνδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης. Τῶν Ἁγίων Κυπριανού καί Ιουστίνης, καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον ἠμᾶς.

Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ὡς ἐρρύσω τό πάλαι, τήν γυναίκα παμμάκαρ ἐκ πικρᾶς μάστιγος, οὕτως ἐκ πάσης βλάβης, καί χαλεπῆς μαγείας, ἀνωτέρους διάσωζε, Κυπριανέ ἱερέ, τούς σέ ὑμνολογοῦντας.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Νοσημάτων παντοίων, καί κινδύνων ἐν βίω καί περιστάσεων, σκανδάλων ὀλεθρίων, μαγγανειῶν καί πόνων, ἀσινεῖς διασώσατε, Κυπριανέ ἱερέ, ἠμᾶς σύν Ἰουστίνη.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Γεωργεῖν θεῖον φόβον, καί κατάνυξιν θείαν καί βίον κρείττονα, ἠμᾶς τούς ἐνοικούντας, ὑμῶν τή θεία Μάνδρα, ἐνισχύσατε Ἅγιοι, Κυπριανέ ἱερέ, καί Μάρτυς Ἰουστίνα.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.xristianos.gr
Ἐξ ἀχράντου γαστρός σου, ὁ Ὑπερθεός Λόγος σάρκα προσείληφε, καί ἔσωτε τόν κόσμον, τῆς πάλαι ἁμαρτίας, Θεοτόκε δί' ἔλεος. ὅθεν σωθῆναι καμέ, αὐτόν ἀεί δυσώπει.

Ὠδή ἡ΄. Τόν Βασιλέα.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Ρυσθεῖς ὁ νέος, τῆς τοῦ ἐχθροῦ μαγγανείας, ὡς προσέφυγεν ὑμῶν τή προστασία, πιστῶς τήν θείαν χάριν, ὑμῶν ἀνακηρύττει.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Αἶνον προσάδει, ὡς δί' ὑμῶν ἰαθεῖσα, ὑμίν Ἅγιοι γυνή ἄλλη ἐν πίστει. πάσι γάρ δωρεῖσθε, ἰάματα ποικίλα.
Εὐλογοῦμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα τόν Κύριον.
Σωματικῶν μέ καί ψυχικῶν νοσημάτων, θεραπεύσατε ὑμῶν τή ἀντιλήψει, Κυπριανέ Πάτερ, ὁμού σύν Ἰουστίνη.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἰσχύν μοί δίδου, καταπατεῖν Θεοτόκε, τοῦ ἀλάστορος τήν κατ' ἐμοῦ μανίαν, ἴνα σέ δοξάζω τήν Κεχαριτωμένην.

Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν καί προσκυνοῦμεν τόν Κύριον.
Καί ἐπισυνάπτομεν τόν Εἱρμόν της ἡ΄ Ὠδῆς.
Τόν Βασιλέα, τῶν Οὐρανῶν Ὄν ὑμνούσι, στρατιαί τῶν Ἀγγέλων ὑμνεῖτε, καί ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τούς αἰώνας.

Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Μαγείας ἀκαθάρτου, ἀσινεῖς τηρεῖτε, καί μαγγανείας ἁπάσης μακάριοι, τούς ἀδιστάκτω καρδία ὑμίν προσφεύγοντας.
Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Οἱ φύλακες καί ρύσται, ταύτης ὑμῶν τῆς ποίμνης, Κυπριανέ Ἰουστίνα τέ ἔνδοξοι, αὐτήν λυτροῦσθε σκανδάλων τοῦ πολεμήτορος.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ὑψίστου νῦν τῷ θρόνω, ἐν δόξη ἐστῶτες, Κυπριανέ Ἰουστίνα τέ ἔνδοξοι, τάς ἐκ καρδίας δεήσεις ἠμῶν προσδέξασθε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὑδάτων ἀπωλείας, ρύσαι μέ Παρθένε, καί πρός πηγήν ἀπαθείας μέ ἴθυνον, ἴνα ζωῆς αἰωνίου γένωμαι μέτοχος.

Καί τά Μεγαλυνάρια
Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν Σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.
Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σερουφείμ, τήν ἀδιαφθόρως, Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον, Σέ μεγαλύνομεν.
Χαίροις θεηγόρε Κυπριανέ, ὁ στερρῶς ἀθλήσας, καί αἰσχύνας τόν δυσμενῆ. χαίροις καλλιμάρτυς, Κυρίου Ἰουστίνα, ἀστέρες εὐσεβείας, ἀειλαμπέστατοι.
Πλάνης καταπτύσας σκότος δεινόν, τῷ φωτί προσῆλθες, τῆς Τριάδος Κυπριανέ, διά τῆς καλλίστης, παρθένου Ἰουστίνης, μεθ' ἤς καί τόν ἀγώνα, τόν θεῖον ἤνυσας.
Χαίρετε προστᾶται τῶν εὐσεβῶν, Κυπριανέ Πάτερ, Ἰουστίνα τέ θαυμαστή. χαίρετε μεσίται, ἠμῶν πρός τόν Δεσπότην, καί ταύτης τῆς ἁγίας Μονῆς οἱ ἔφοροι.
Φρίττει τῶν δαιμόνων ἅπας ἑσμός, Κυπριανέ μάκαρ, Ἰουστίνα τέ εὐκλεής, ὑμίν τήν δοθεῖσαν, παρά Κυρίου χάριν, καί πόρρω ἐξ ἀνθρώπων, ἀποδιώκονται.
Ρύσασθε μαγείας τῆς χαλεπῆς, Κυπριανέ μάκαρ, Ἰουστίνα ἡ εὐκλεής, τούς τή μοχθηρία, αὐτῆς συνεχομένους, ψυχῶν τέ καί σωμάτων, πάθη ἰώμενοι.
Ταύτην τήν ἁγίαν ὑμῶν Μονήν, σκέπετε ἀπαύστως, ἀπό πάσης ἐπιβουλῆς, Κυπριανέ Πάτερ, ὁμού σύν Ἰουστίνη, αὐτήν ἐπευλογοῦντες, ὑμῶν τή χάριτι.
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου Ἀποστόων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.

Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος Ἰσχυρός, ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς (3 φορές).
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι, καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε, ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου. Κύριε, ἐλέησον. Κύριε ἐλῆσον. Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι. Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Πάτερ ἠμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου . Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γεννηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῶ καί ἐπίτης γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἠμίν σήμερον. Καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν. Καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὁ Ἱερεύς: Ὅτι σου ἐστίν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Θείου Πνεύματος, τή χορηγία, φῶς προσέλαβες, θεογνωσίας, Κυπριανέ καταισχύνας τόν δράκοντα. καί μαρτυρίου τόν δρόμον διήνυσας, σύν Ἰουστίνη ὁμού τή θεοφρονι.μεθ' ἤς πρέσβευε, Τριάδι τή πανοικτίρμονι, δωρήσασθε ἠμίν τό μέγα ἔλεος.

Ἡ ἐκτενής παρά τοῦ Ἱερέως, καί ἀπόλυσις. Μετά τήν «ἀπόλυσιν» ψάλλομεν ἀργῶς τά κάτωθι τροπάρια.

Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Πάντας τούς προσπίπτοντας πιστῶς, ὑμῶν τή ἁγία εἰκόνι, Κυπριανέ ἱερέ, Ἰουστίνα πανσεμνέ, νύμφη Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, πάσης βλάβης λυτρώσασθαι, καί τῶν σοφισμάτων, τοῦ δολίου δράκοντος, καί μαγειῶν χαλεπῶν, πάσι δέ αἰτεῖσθαι θεόθεν, ἄλυπον ζωήν ἐν εἰρήνη, καί πταισμάτων ἄφεσιν δεόμεθα.

Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἠμᾶς ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Ἦχος β΄.
Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ. φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Ὁ Ἱερεύς: Δί' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς. Ἀμήν.

_________________

Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασάμενη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ Ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Η Μυστική θεωρία τών Πατέρων διά τὸν βαστάζοντα τὸ κεράμιον τοῦ Ὕδατος.

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ

Ερώτηση. Ποιός Είναι, κατά το Ευαγγέλιο, αυτός που βαστάζει, μέσα στην πόλη, το κεράμιο τού ύδατος, και γιατί ύδατος, με τον οποίο οι μαθητές που στέλνονται από τον Χριστό συναντώνται και διατάζονται να τον ακολουθούν; Ποιός είναι ο οικοδεσπότης; Και γιατί οι Ευαγγελιστές δεν αναφέρουν το όνομά του; Ποιό είναι το ανώγαιο το μεγάλο, όπου έχει στρωθεί τραπέζι και στο οποίο τελείται το φρικτό μυστήριο του Θείου Δείπνου;

Απάντηση. Όχι μόνο του ανθρώπου το όνομα δεν αναφέρει η Γραφή, προς τον οποίο έστειλε ο Χριστός τους δύο μαθητές για να ετοιμάσουν το Πάσχα, αλλά και της πόλης στην οποία στάλθηκαν. Έτσι, σε μια πρώτη ερμηνευτική προσπάθεια, νομίζω ότι με την πόλη δηλώνεται ο αισθητός κόσμος, ενώ ο άνθρωπος συμβολίζει γενικά το ανθρώπινο γένος, στο οποίο στέλνονται ως μαθητές του Θεού και του Λόγου. Και πρόδρομοι για να ετοιμάσουν τη μυστική του ευωχία με την ανθρώπινη φύση, στέλνονται ο νόμος της Παλαιάς και ο νόμος της Καινής Διαθήκης, Ο πρώτος καθαίρει τη φύση, με την άσκηση από κάθε μολυσμό. ενώ ο δεύτερος με τη θεωρητική μυσταγωγία, ανεβάζει το νου με τη γνωστική του δύναμη από τα σωματικά σε θεάματα συγγενή με τα νοητά.

Και απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι οι μαθητές που στάλθηκαν είναι ο Πέτρος και ο Ιωάννης. Γιατί ο Πέτρος είναι σύμβολο της πράξης και ο Ιωάννης της θεωρίας. Γι’ αυτό. όπως και αρμόζει, τους συναντά πρώτος αυτός που βαστάζει το κεράμιο του ύδατος και που συμβολίζει όλους εκείνους που, διανύοντας το στάδιο της πρακτικής φιλοσοφίας βαστάζουν στους ώμους των αρετών, φυλάγοντάς την, όπως μέσα σε κεράμιο, με τη νέκρωση των γήινων μελών του σώματός τους, τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που με την πίστη τούς καθαίρει από τους μολυσμούς.

Έπειτα, μετά απ’ αυτόν, δεύτερος, τους συναντά ο οικοδεσπότης που τους δείχνει το ανώγαιο, όπου έχει στρωθεί τραπέζι και συμβολίζει πάλι όλους εκείνους που, όντας στο στάδιο της θεωρίας, ευτρέπισαν το ύφος της καθαρής και υψηλής διανοίας τους, με υψηλά νοήματα γνώσεως και δόγματα, όπως ακριβώς το ανώγαιο, για να υποδεχθούν θεοπρεπώς το μεγάλο Λόγο.

Η οικία, τέλος, είναι η μόνιμη παραμονή στην ευσέβεια, προς την οποία βαδίζει ο πρακτικός νους, που εργάζεται την αρετή. Κύριος, όμως, αυτής της μόνιμης ευσέβειας, επειδή πια αυτή είναι φυσικό του κτήμα, είναι ο νους που καταυγάζεται από το θείο φως της μυστικής γνώσεως. Γι’ αυτό μαζί με τον πρακτικό αξιώνεται της υπερφυσικής παρουσίας και ευωχίας του Σωτήρος Λόγου.

Μια φορά λοιπόν χρησιμοποιήθηκε η λέξη άνθρωπος μέσα στη Γραφή, αν και πρόκειται για δύο, αφού για τον ένα έχει γραφτεί ότι βαστάζει το κεράμιο του ύδατος και ο άλλος ονομάζεται οικοδεσπότης. Μια φορά. όπως είπα, ίσως, επειδή οι δύο ως άνθρωποι έχουν τη φύση κοινή, γίνεται όμως λόγος στη συνέχεια για δύο, επειδή αυτή η μία φύση διαιρείται στους πρακτικούς κατά την ευσέβεια και στους θεωρητικούς. Αυτούς πάλι ο Λόγος αφού τους ενώσει πνευματικά τους εκλαμβάνει και τους εμφανίζει ως ένα.

Αν πάλι στον κάθε άνθρωπο χωριστά θέλει κάποιος να αποδώσει όσα ειπώθηκαν, δε θα έχει απομακρυνθεί από την αλήθεια. Γιατί πόλη είναι η ψυχή του καθενός, στην οποία ακατάπαυστα στέλνονται όμοια με τους μαθητές του Λόγου και Θεού, οι λόγοι που αναφέρονται στην αρετή και στη γνώση. Αυτός πάλι που βαστάζει το κεράμιο του ύδατος είναι ο καρτερικός τρόπος και λογισμός που διατηρεί ψηλά στους ώμους της εγκράτειας αναλλοίωτη τη χάρη της πίστεως που δόθηκε κατά το βάπτισμα. Και η οικία, είναι η κατάσταση εκείνη και η μόνιμη απόκτηση των αρετών που οικοδομήθηκε από πολλούς και διαφόρους κατά κάποιο τρόπο λίθους, δηλαδή αδιάσειστους και γενναίους λογισμούς και ήθη.

Το ανώγαιο είναι η πλατειά και ευρύχωρη διάνοια και η ικανότητα της γνωστικής δυνάμεως του νου, που κατακοσμήθηκε με θεία θεάματα μυστικών και απορρήτων δογμάτων. Και ο οικοδεσπότης είναι ο νους, που ανοίγεται διάπλατα και ευπρεπίζεται με τη λαμπρότητα της οικίας, που σημαίνει την αρετή και με το ύψος, το κάλλος και το μέγεθος της πνευματικής γνώσεως. Προς τον οποίο, αφού έρχεται ο Λόγος με τους μαθητές του, δηλαδή τα πρώτα και πνευματικά νοήματα για τη φύση και το χρόνο, προσφέρει τον εαυτό του σε ευωχία.

Πάσχα λοιπόν, αληθινά, είναι η έλευση του Λόγου προς τον ανθρώπινο νου, κατά την οποία ερχόμενος με τρόπο μυστικό ο λόγος του Θεού, χαρίζει την πληρότητα σε όλους τους αξίους, με τήν προσφορά της μετοχής στα οικεία του αγαθά.

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΟΠΛΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Ο ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΟΤΑΝ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
Οδηγοί μας οι Πατέρες Ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νά σταθῇ εἰς τό ὕψος Της, ὡς Νύμφη τοῦ Ἐσταυρωμένου, μακρόθεν κακοδοξιῶν καί αἱρέσεων καί νά μή καταντᾶ θεραπαινίς τοῦ κράτους. Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστό, ὅτι ὅλοι οἱ πονηρευόμενοι «Ὀρθόδοξοι» οἰκουμενισταί, οἱ συμβιβασμένοι καί «σεσημασμένοι» κακοποιοί «Ὀρθόδοξοι», συμβιβάζονται καί συναγελάζονται μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί δι᾽ αὐτό τελικῶς σιωποῦν καί οὐδέποτε ἀντιδροῦν εἰς προσβολάς κατά τῆς Πίστεως... Καί ἄς ἀφήσουν κατά μέρος τήν δικαιολογίαν, ὅτι δῆθεν ἐνεργοῦν μέ «ποιμαντικήν σύνεσιν» διά νά ἐπιφέρουν δῆθεν κάποιον καλόν. Ὅσον ὅμως..... περισσότερα »

Βόμβα ἀπό τὸ Ἅγιον Ὄρος: Ἁγιορεῖται Πατέρες μὲ ἐπιστολή πρὸς τὴν Ἱερὰν Κοινότητα διακόπτουν τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου  Ἀναρτήθη 11 Ἰουλίου 2016, 2:38 μμ *Ἀγαπητοί ἀναγνῶστες σᾶς ἔχουμε ἐνημερώσει μὲ πολλές δημοσιεύσεις, σχετικῶς μὲ τὸ ἐκρηκτικό κλῖμα μεταξύ τῶν Πατέρων τοῦ Ἁγίου Όρους καὶ τῶν διοικητικῶν Ὀργάνων του (Ἱερά Κοινότητα, Καθηγούμενοι των Ιερών Μονών). Ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν πατέρων, ἔχει δυσαρεστηθεῖ πολύ ἀπό τὶς ἀποφάσεις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου της Κρήτης. Ἡ παρακάτω ἐπιστολή εἶναι μόνον ἡ ἀρχή. Ἡ Ἱερά Κοινότης καλεῖται νὰ πάρει ἱστορ...περισσότερα »



Μολδαβία: "Η απολογία της διακοπής του μνημόσυνου στη Θεία Λειτουργία και σε όλες τις άλλες ακολουθίες της Εκκλησίας.."

Τις 20 Φεβρουαρίου 2016, στην επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μολδαβίας, δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο «Η δήλωση της κανονικής ανυπακοής» [1], το οποίο αποτελεί απάντηση στη δήλωση, που απεύθυναν στον Σεβασμιώτατο Βλαδίμηρο οι κάτωθι υπογράψαντες κληρικοί της Μητρόπολης Μολδαβίας, όπου ανακοινώσαμε ότι διακόπτουμε το μνημόσυνο στις θείες ακολουθίες του τοπικού επισκόπου, του Μητροπολίτη Κισινέφ και πάσης Μολδαβίας, Βλαδιμήρου, και του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας, κ.κ. Κυρίλλου, λόγω των τελευταίων εκκλησιαστικών γεγονότων, που σχετίζονται με την προετοιμασία ... περισσότερα »

Οι υπογραφές και το επίσημο κείμενο της διακοπής του Μνημοσύνου

Πρόκειται για το επίσημο κείμενο κληρικών και μοναχών της Εκκλησίας της Μολδαβίας, που αποφάσισαν τη διακοπή του μνημοσύνου του τοπικού επισκόπου και του Πατριάρχη Ρωσίας. (Δείτε σχετικά στην ανάρτησή μας: Μολδαβία "Η απολογία της διακοπής του μνημόσυνου στη Θεία Λειτουργία και σε όλες τις άλλες ακολουθίες της Εκκλησίας του τοπικού Επισκόπου, του Μητροπολίτη Κισινέφ και πάσης Μολδαβίας, κ.κ. Βλαδίμηρο, και του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας, κ.κ. Κυρίλλου). Πατήστε κατωτέρω: *Υπογραφές, επίσημο κείμενο της διακοπής του Μνημοσύνου*

Διακοπή μνημοσύνου και στην εκκλησία της Ουκρανίας!

Ο Επίσκοπος Λογγίνος απὀ Μπαντσένι (Banceni), περιοχή Τσερναούτσι (Cernauti), ο οποίος έχει ως Μητροπολίτη τον Σεβασμιώτατο Ονούφριο του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας, διέκοψε το μνημὀσυνο του Πατριάρχη Κύριλλου. Ο Επίσκοπος Λογγίνος απὀ Μπαντσένι (Banceni), περιοχή Τσερναούτσι (Cernauti), ο οποίος έχει ως Μητροπολίτη τον Σεβασμιώτατο Ονούφριο του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας, διέκοψε το μνημὀσυνο του Πατριάρχη Κύριλλου στην Θεία Λειτουργία και σε όλες τις ακολουθείες της Εκκλησίας μετά την αποδοχή απο την Σύνοδο της ... περισσότερα »

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Οι Αγιοι Πατερες της Ορθοδοξιας ακομα και απο τους πρωτους αιωνες κηρυτταν την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ, οπως ο Μεγας Βασιλειος που δεν δεχονταν ουτε τις συμπροσευχες με τους Αιρετικους αλλα και τους υποπτους Αιρεσεως, σαν τους δικους μας Σιγονταροοικουμενιστες, οπως θα γραψουμε παρακατω, γιατι η συμπροσευχη αποτελει ΑΠΟΔΕΙΞΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Ολοι οι Αγιοι Πατερες ηταν ΚΑΘΕΤΟΙ και με τους Αιρετικους και με τους κοινωνουντας με τους Αιρετικους.

*O AΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΟΜΑΧΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ, εσαει ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ...Αμεθυστος, ξεκινησε ΤΟ 2016 ΛΥΣΣΑΛΕΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ΤΟΥ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΕΣ.* *Καταλαβαινουμε γιατι αφριζει και τους οδοντας τριζει ο Αισχροστομος αυτος διαβολικος τυπος που διαμενει στην Κιναιδοχωρα την Αγγλια και Αλητοαμπελοφιλοσοφει με τις ανοησιες της ...Μαριας Λουιζας και μπερδευει τα αλαλα και τα μπαλαλα με καποια Πατερικα κειμενα σαν εργατης πανουργος και δολιος και λαοπλανος.* *Το καινουργιο βιβλιο του αδελφου Γιαννη Ριζου απο την Πτολεμαϊδ...περισσότερα »

Αντιοικουμενιστικό ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Πατριάρχου Ειρηναίου:

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
*"Ο Οικουμενισμός, είναι ψηφιδωτόν, συντεταγμένον από αιρέσεις και σχίσματα. Ο Οικουμενισμός, είναι ΑΙΡΕΣΙΣ και ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ της ΠΙΣΤΗΣ"!  Δι' ημάς υπέρ πάντα Πατριάρχην κείνται οι άγιοι Πατέρες, αι σεπταί Σύνοδοι, οι ιεροί Κανόνες. Και, ευρισκόμενοι τυχόν προ θλιβερών διλημμάτων υπακοής, θα προτιμήσωμεν (και ήδη προτιμώμεν) την υπακοήν προς τους Πατέρας, πρό τού σχίσματος τού 1923-1924. τας Ίερ. Συνόδους, τους Ίερούς Κανόνες! τήν Ίερά Παράδοσιν, καί όχι τούς μοντέρνους ογδοήτας κληρικούς τού Οικουμενισμού καί τής μασονίας...* [image: Наша Мерность обращается к Нашей пастве и... περισσότερα »


*Συγκλονίζει η κραυγή του φυλακισμένου Πατριάρχη Ιεροσολύμων, κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ, του μόνου εν ισχύει και αληθεία Πατριάρχη.* *Ας προβληματιστούν όσοι ιεράρχες και ρασοφόροι, παραπλανούν τον λαό με την υποταγή τους στον Οικουμενισμό.* *ΑΚΟΥΤΕ ΙΕΡΩΝΥΜΕ ΚΑΙ ΕΤΕΤΟΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ; Ευχαριστώ τον αποστολέα αυτής της συγκλονιστικής επιστολής, η οποία δημοσιεύθηκε σε ρωσική Χριστιανική ιστοσελίδα.* *Όλη η επιστολή στα Ελληνικά, δημοσιεύεται κατωτέρω. * [image: Антиэкуменическое послание заточенного Иерусалимского патриарха Иринея] *Ант...περισσότερα »

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΖΗΛΩΤΑΣ... 

Έλεγχος της επισκοπικής αφωνίας και απραξίας έναντι της παναιρέσεως του Οικουμενισμού

Tοῦ κ. Xρήστου K. Λιβανοῦ* Ἔχει λεχθῆ, καὶ ὀρθῶς, ὅτι γιὰ πολλὰ δεινὰ αὐτοῦ τοῦ κόσμου δὲν φταῖνε τόσο οἱ πράξεις τῶν κακῶν, ὅσο ἡ ἀπραξία τῶν καλῶν. Tὸ ἀληθὲς αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀποδεικνύεται καθημερινῶς σὲ πολλὲς περιπτώσεις, ἀποδεικνύεται δὲ καὶ ἀπὸ τὶς πρόσφατες δηλώσεις δύο μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν O ἰκουμενισμό. Πιὸ συγκεκριμένα ὁ Σεβ. Mητροπολίτης Ἀργολίδος κ. Nεκτάριος ἀπαντώντας σὲ δίκαιες ἐπικρίσεις, ποὺ δέχθηκε γιὰ τὴν συμμετοχή του ὡς ὁμιλητοῦ σὲ παπικὴ ἐκδήλωσι...περισσότερα »

ΜΟΝΑΧΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ!

 Μάρτυρες ενός θαυμαστού γεγονότος έγιναν οι Πατέρες της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων του Αγίου Όρους, με μοναχό που βρέθηκε νεκρός ένα μήνα μετά την κοίμησή του. Αποκλειστικές πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι πρόκειται για τον 74χρονο Μοναχό Στέφανο που ζούσε στο Κελλί των Τριών Ιεραρχών στα Καυσοκαλύβια για περίπου 40 χρόνια. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο μοναχός *δεν είχε κοινωνία* με τους πατέρες της Σκήτης, ενώ πολλοί λέγανε ότι ήταν *σε πλάνη* και δεν είχε ... περισσότερα »

ΚΙ όμως εις ΠΕΙΣΜΑ των "αντι-Οικουμενιστών" ο άγ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ Πόποβιτς ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ ἀπό τον ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ Σερβίας!

Τὴν πληροφορία τῆς ἀποτειχίσεως τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, τὴν ἔχουμε δημοσιεύσει καὶ παλαιότερα, ἀλλὰ τὴν ἀμφισβητοῦν οἱ "ἀντι-Οἰκουμενιστὲς" (γιὰ νὰ στηρίξουν τὴν κοινωνία τους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές) ὡς προερχομένη τάχα ἀπὸ τοὺς Παλαιοημερολογίτες. Σήμερα μᾶς ἐστάλη ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ Κώστα καὶ ἡ συγκεκριμένη παραπομπή, τὴν ὁποία δημοσιεύουμε. Βρίσκεται στὸν Ὀρθόδοξο Τύπο, φ. 144, 15/6/1971. Εἶναι γνωστὸ καὶ αὐτονόητο ὅτι ἡ τήρηση τῶν Ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῆ... περισσότερα »

"Ο ΚΟΙΝΩΝΩΝ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩ": Η "ΛΟΓΙΚΗ" ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ!

* Πάλι, οἱ ἴδιοι καὶ οἱ ἴδιοι κύκλοι (ὡς φαίνεται) τῶν σιγονταρο-Οἰκουμενιστῶν, μὲ τὴ θέλησή τους εἰσέρχονται καὶ σχολιάζουν ἀτεκμηρίωτα καὶ προκλητικὰ κάποιες ἀναρτήσεις μας. Σχολιάζουν, χωρὶς νὰ συνεισφέρουν στὴ συζήτηση (στὴν ὁποία ἐλεύθερα συμμετέχουν) κάποιες ἁγιοπατερικὲς μαρτυρίες, ποὺ νὰ ἀντιμάχονται τὴν «συμφωνία τῶν Πατέρων» (κι ὄχι μόνο τὸν ΙΕ΄ Κανόνα) ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς στάσεώς μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστὲςκαὶ τοὺς ἀνεχομένους καὶ κοινωνοῦντας μὲ αὐτούς. Ἐκείνο ποὺ παραθέτουν εἶναι ἡ ὀρθολογικὴ γνώμη τους, πρὸς δικαίωση ἑαυτῶν καὶ τῶν πνευματικῶν τους Πατέρων, ποὺ... περισσότερα »

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΚΡΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΒΥΡΩΝΟΣ κκ ΔΑΝΙΗΛ 

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἁπλή. Τόσο ἁπλή, ὅμως, ποὺ δὲν τὴν καταλαβαίνουν μορφωμένοι καὶ φιλόσοφοι, θεολόγοι καὶ Πατριάρχες, πλούσιοι καὶ πετυχημένοι, ἀλλὰ ὅσοι διαθέτουν καλὴ διάθεση, καλὴ προαίρεση. «Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις» (Λουκ. 10, 21). Μιὰ τέτοια Ἐπιστολὴ Ἀποτειχίσεως ἀπέστειλε ὁ ἀγαπητὸς κ. Παναγιώτης Μακρῆς πρὸς τὸν Μητροπολίτη του. Παραθέτοντας πολλὰ παραδείγματα καὶ κείμενα σύγχρονων Γερόντων καὶ Ἁγίων Πατέρων, ἀποδεικνύει ὅτι κολυμποῦμε στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ὑπ...περισσότερα »

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

  ΠΟΡΕΙΑ ἐπικίνδυνη καὶ καταστροφικὴ διαγράφεται τὰ τελευταῖα χρόνια σὲ πολλοὺς τομεῖς τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀφήσαμε τὴν πεῖρα τῶν ἁγίων πατεράδων μας καὶ πορευόμαστε σὲ ἀτραποὺς σκοτεινές. Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατατρώει τὰ σπλάχνα τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ αἱρέσεις δὲν καταδικάζονται συνοδικῶς καὶ ὅσοι μὲ πόθο καὶ ἀγάπη κοσμικὴ προσεγγίζουν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ γίνονται ἕνα μὲ αὐτούς, αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ἀληθινοὶ χριστιανοί. Κατηγοροῦν μάλιστα ὅσους τοὺς ἀντιστρατεύονται ὡς φανατικοὺς καὶ ἀκραίους. Τὴν ἀντιαιρετικὴ δράση καὶ διδασκαλία... 

ΑΝΑΣΤΑΤΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚ.ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

[image: anastato-to-agion-oros-apo-tin-arnisi-tin-monis-konstamonitou-na-upodehtei-ton-patriarhei] του Γιώργου Θεοχάρη Εξελίξεις αναμένονται μετά την άρνηση του ηγουμένου και του αντιπροσώπου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου να μην παραστούν στην υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Άγιον Όρος δηλώνοντας "Απών" και από τις υπόλοιπες εκδηλώσεις που έγιναν στον Άθωνα παρουσία του κ.κ. Βαρθολομαίου. Η απουσία της Μονής δεν δικαιολογήθηκε που σημαίνει ότι βρισκόμαστε εν όψει νέων γεγονότων.... Η Αγιορείτικη Μονή δείχνει ενοχλημένη από την τακτική του προκαθμένου της Ορθοδοξίας

Ο αείμνηστος Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου και την αποτείχιση από τους οικουμενιστές... 

Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των νεοημερολογιτών Επισκόπων της Ελλάδος, που είχε διακόψει το μνημόσυνο του ονόματος του αιρετικού πατριάρχου Αθηναγόρα. Αυτό συνέβη το 1970. Όπως και σήμερα πολεμούνται οι αποτειχιζόμενοι από τους οικουμενιστές ψευδοποιμένες, από δήθεν αδελφούς ορθοδόξους και μάλιστα "αντιοικουμενιστές", έτσι και ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πολεμήθηκε την εποχή εκείνη, τόσο από την τότε Ιερά Σύνοδο της κρατούσης Εκκλησίας, όσο και από "θεολόγους" και "επιστήμονες" της εποχής. Ένας από αυτούς, ο Ιωάννης Παναγόπουλος, δικηγόρος, γνώστης τάχα και του κανονικού δικαίου της Εκκλησίας και φίλος του Αθηναγόρα, επέκρινε σφοδρότατα τον Αμβρόσιο, αλλά και τους άλλους δύο Επισκόπους που αποτειχίσθηκαν από τον Αθηναγόρα (Φλωρίνης Αυγουστίνο και Παραμυθίας Παύλο), χαρακτηρίζοντας τη διακοπή του μνημοσύνου ως αντικανονική και απαιτώντας την τιμωρία τους. Παραθέτουμε από την απάντηση του Μητροπολίτου Αμβροσίου (δημοσιεύθηκε στον "Ορθόδοξο Τύπο" στις 15-4-1971) ορισμένα αποσπάσματα προς ωφέλεια των αδελφών μας που έχουν πειστεί από τους σημερινούς πολέμιους της αποτείχισης ότι με τη διακοπή της κοινωνίας με τους οικουμενιστές ψευδεπισκόπους δήθεν τιθόμαστε εκτός Εκκλησίας. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί να υπάρχει τέτοια πολεμική ενάντια στην Αποτείχιση. Η απάντηση είναι απλή. Αποτείχιση και διακοπή μνημοσύνου σημαίνει για τον κληρικό που θα την τολμήσει καθαίρεση και στέρηση του κρατικού μισθού, για τον λαϊκό, όνειδος και περιφρόνηση. Οι "συντηρητικοί" "αντιοικουμενιστές" ελεγχόμενοι από την συνείδησή τους ως κοινωνούντες με τους οικουμενιστές, προσπαθούν να πείσουν τους ορθοδόξους χριστιανούς, μα περισσότερο τον ίδιο τους τον εαυτό, ότι η Αποτείχιση είναι άκρο, η διακοπή του μνημοσύνου παρεκτροπή από την "βασιλική οδό" που τάχα αυτοί βαδίζουν. Η εκκλησιαστική ιστορία και οι πράξεις των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας βοούν, όμως αυτοί στην καλύτερη περίπτωση κωφεύουν , αν δεν θεωρούν την προβαλλόμενη στάση των Πατέρων ως παλαιοημερολογιτικό τέχνασμα. Αφού δεν ακούν τους Πατέρες, ας ακούσουν έναν δικό τους Επίσκοπο, από τους λίγους αγωνιστές που έβγαλε η επίσημη Εκκλησία. 


Γράφει ο αείμνηστος Αμβρόσιος:

"...Διατί αγνοεί ο γνωμοδοτήσας ότι εν τη εκκλησιαστική ζωή και ιστορία επανειλημμένως η ευθιξία των Ορθοδόξων συνειδήσεων ωδήγησεν εις διακοπήν μνημοσύνου όχι μόνον προ Συνοδικής καταδίκης του ενόχου, αλλά και προ της διά ρητού Κανόνος παροχής τοιούτου δικαιώματος; Αναφέρω μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Όταν ο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος απέρριψε τον όρον "Θεοτόκος", πολλοί των υπ' αυτών Κληρικών έπαυσαν αμέσως το μνημόσυνόν του, καίτοι ακόμη ούτε ο Νεστόριος είχε δικασθή, ούτε ο όρος αυτός είχε δογματισθή δι' επισήμου Συνοδικής αποφάσεως, ούτε καν υπήρχεν ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο δίδων δικαίωμα της παύσεως μνημοσύνου διά κηρυσσόμενα αιρετικά φρονήματα. Οι Κληρικοί ούτοι κατεδικάσθησαν Συνοδικώς υπό του Νεστορίου, ως αντικανονικώς ενεργήσαντες (αυτό ακριβώς ζητεί και δι' ημάς ο γνωμοδοτών!). Τί συνέβη μετά ταύτα; Πρώτον: Ο Άγιος Κύριλλος και ολόκληρος η Εκκλησία Αλεξανδρείας ηγνόησαν τελείως την καταδίκην των εν λόγω Κληρικών, επήνεσον αυτούς δι' ό,τι έπραξαν και εδέχοντο αυτούς εις εκκλησιαστικήν κοινωνίαν. Δεύτερον: Η μετ' ολίγον συνελθούσα Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος, εξετάσασαν την διδασκαλίαν του Νεστορίου και ευρούσα αυτήν μη Ορθόδοξον, κατεδίκασεν μεν αυτόν, εδικαίωσε δε όσους είχον παύσει το μνημόσυνόν του προ Συνοδικής καταδίκης, ως ορθώς ενεργήσαντας. Και ταύτα επαναλαμβάνομεν αιώνας όλους πριν υπάρξει επίσημον κανονικόν θέσπισμα (ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας) το οποίον να παρέχει ρητώς δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου "προ Συνοδικής διαγνώσεως"! Τα αγνοεί αυτά ο γνωμοδοτήσας;
...Ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν αξιοί να έχη καταδικασθή υπό Οικουμενικής Συνόδου μία διδασκαλία ως αίρεσις, ίνα θεμελιωθή δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου του κηρρύσοντος ταύτην. Λέγει απλώς: "Δι' αίρεσιν τινά παρά των αγίων Συνόδων ή Πατέρων κατεγνωσμένην...". Αρκεί λοιπόν και η γνώμη των επί μέρους Πατέρων! (Άλλωστε ουκ ολίγα Δόγματα φέρονται εν τη ζωή και τη πράξει και τη διδασκαλία της Εκκλησίας και δεν έτυχον διατυπώσεως παρ' ουδεμιάς Οικουμενικής Συνόδου).
...Με ερωτά ο γνωμοδοτών:  Έπρεπεν ο Πατριάρχης να ηρωτήση προηγουμένως εμέ αν ενέκρινον τα διάφορα διαβήματά του; Βεβαίως όχι! Ποίος είμαι εγώ ώστε να με ερωτήση ο Πατριάρχης; Θα ήτο τραγική δι' εμέ τοιαύτη αξίωσις! Είχον όμως μίαν άλην αξίωσιν: Να ερωτήση τας Συνόδους του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895, να ερωτήση τους αγίους Πατέρας και τους σοφούς Διδασκάλους της Εκκλησίας, να ερωτήση τον άγιον Φώτιον, τον ιερόν Θεοφύλακτον, τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, Συμεών τον Θεσσαλονίκης, τον άγιον Μάρκον Ευγενικό, τον Ευγένιον Βούλγαριν, τον Νικηφόρον Θεοτόκην, τον άγιον Νικόδημον, τον άγιον Νεκτάριον και λοιπούς και λοιπούς και λοιπούς, να ερωτήση πολλώ μάλλον, τας σεπτάς και θεοκινήτους Οικουμενικάς Συνόδους, αι οποίαι διά των αγίων και ιερών Κανόνων των απαγορεύουν, επί ποινή καθαιρέσεως, (ή όχι κ. Παναγόπουλε;), πάσαν συμπροσευχήν μετά αιρετικών, σχισματικών ή και ακοινωνήτων, και αν όλοι ενέκρινον τα διαβήματά του, τας δηλώσεις του, τας συμπροσευχάς του, τους εν γένει τρόπους του, τότε μάλιστα! Ουδείς θα είχε δικαίωμα να διαφωνήση, ουδείς να διαμαρτυρηθή, ουδείς να εμποδίση. Όταν όμως ο Παναγιώτατος ενεργή αντιθέτως προς  Συνόδους, προς Πατέρας, προς Κανόνας, ως εάν πάντες αυτοί να μη είχον αληθινήν αγάπην και να μη ενδιεφέροντο διακαώς διά την πλήρωσιν του Κυρίου "ίνα πάντες εν ώσιν", αλλά
 να ήσαν πλήρεις μίσους και αδιαφορίας, τότε και ημείς δικαιούμεθα (δικαιούμεθα ή υποχρεούμεθα, εκόντες άκοντες;) να ενεργήσωμεν αντιθέτως προς τον Παναγιώτατον! Δι' ημάς υπέρ πάντα Πατριάρχην κείνται οι άγιοι Πατέρες, αι σεπταί Σύνοδοι, οι ιεροί Κανόνες. Και, ευρισκόμενοι τυχόν προ θλιβερών διλημμάτων υπακοής, θα προτιμήσωμεν (και ήδη προτιμώμεν) την υπακοήν προς τους Πατέρας, τας Συνόδους, τους Κανόνας! Λυπηρά και συγκλονιστικά τα οιαδήποτε διλήμματα, αλλ' όταν τίθενται, κάποια φευ! Η εκλογή πρέπει αφεύκτως να γίνη! Και δι' ημάς ερρίφθη ήδη ο κύβος! Ο Θεός μεθ' ημών!" 

ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ;

ΠΑΤΕΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΡΟΣ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣστοΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ...
"Αγιορείτες Πατέρες-Ορθόδοξη Μαρτυρία" Με την χάρη της Παναγίας μας, Αγιορείτες Πατέρες τοποθετούνται απέναντι στα ανεπίτρεπτα οικουμενιστικά ανοίγματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σε μια ύστατη προσπάθεια αφυπνίσεως της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους και του ορθοδόξου πληρώματος, ηγούμενοι, κοινοβιάτες, κελλιώτες μοναχοί, σκητιώτες και ασκητές δίνουν την μαρτυρία τους με θάρρος και ομολογιακό φρόνημα. Σας επισυνάπτουμε το περιοδικό και σε μορφή pdf. *ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ-ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ-ΘΕΑΤΡΟ-ΔΕΙΛΙΑ...* Αφορμή για τη συγγραφή του παρακάτω κειμένου έδωσε η ... περισσότερα »